اﮔﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﻧﻈﺎﻣﻲ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ اﻳﺮان در آﻳﻨﺪه ﺻﻮرت ﭘﺬﻳﺮد، ﻣﺎ ﺑﺪون ﺷﻚ وارد ﻳﻚ ﻧﺒﺮد ﻧـﺎﻫﻤﺘﺮاز ﺧـﻮاﻫﻴﻢ ﺷـﺪ. در اﻳﻦ ﺟﻨﮓ دﺷﻤﻦ در ﻣﻮج اول ﺣﻤﻼت ﺧﻮد اﻫﺪاف ﻧﻈﺎﻣﻲ و ﻏﻴﺮ ﻧﻈﺎﻣﻲ را ﺑـﻪ ﺷـﺪت ﺑﻤﺒـﺎران ﺧﻮاﻫـﺪ ﻛـﺮد. ﺑﻨـﺎﺑﺮاﻳﻦ  ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻧﺠﺎم اﻗﺪاﻣﺎت ﭘﺪاﻓﻨﺪی ﻛﻪ ﺧﻮد ﺷﺎﻣﻞ ﭘﺪاﻓﻨﺪ ﻋﺎﻣﻞ و ﻏﻴﺮﻋﺎﻣﻞ  ﻣﻲﺷﻮد، ﭘـﺲ از ﺗﺤمل اﻳـﻦ ﺣﻤـﻼت ﺑﺎﻳـﺪ اﻗﺪاﻣﺎت آﻓﻨﺪی ﻧﻴﺰ از ﻃﺮﻳﻖ راهﻛﺎرﻫﺎی ﻣﻮﺛﺮ اﻧﺠﺎم ﭘﺬﻳﺮد.  ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖﻫﺎی آﻓﻨﺪی " ﺣﻤﻠﻪ ﻫﻮاﻳﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﻧﻴﺮوی ﻫـﻮاﻳﻲ دﺷـﻤﻦ، ﺟﺪاﺳـﺎزی ﻣﻨﻄﻘـﻪ ﻧﺒـﺮد و ﭘﺸـﺘﻴﺒﺎﻧﻲ ﻫﻮاﻳﻲ ﻧﺰدﻳﻚ " ﻣﻲﺗﻮان از ﭘﻬﭙﺎدﻫﺎی رزﻣﻲ ﺳﺎﺧﺖ ﻛﺸﻮرﻣﺎن ﺑﻪ وﻓﻮر اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﻮد.  در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺑﻌﻀـﻲ ﻣﺤـﺪودﻳﺖﻫـﺎ ﺗﻨﻬـﺎ ﺗﻜﻨﻴـﻚ ﺑﻜـﺎرﮔﻴﺮی ﭘﻬﭙﺎدﻫـﺎی داﺧﻠـﻲ، ﺑﻤﺒـﺎران ﺳـﻴﻨﻤﺎﻳﻲ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻚ ﻓﺮوﻧﺪی اﺳﺖ و اﻳﻦ ﺑﺮای ﻧﺒﺮدﻫﺎی آﻳﻨﺪه ﻳﻚ ﺿﻌﻒ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﺷﻮد و ﭼﻨﺪان ﻛﺎرآﻣﺪ ﻧﻴﺴﺖ. در ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻜﻨﻴﻚ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده، ﻫﻮاﭘﻴﻤﺎی ﺑﺪون ﺳﺮﻧﺸﻴﻦ ﺧﻮدی ﻫﻤﻮاره ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﻋﺒـﻮر از ﺧـﻂ ﭘﺪاﻓﻨـﺪی دﺷـﻤﻦ اﺳﺖ و اﻳﻦ روش ﻓﻘﻂ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﺻﻞ ﻏﺎﻓﻠﮕﻴﺮی ﻧﺘﻴﺠﻪﺑﺨﺶ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ روشﻫﺎ و ﺗﻜﻨﻴﻚﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ زﻳﺎدی در ﭘﺮوازﻫﺎی آﻓﻨﺪی وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﺧﻠﺒﺎن را اﻳﻤﻦﺗﺮ روی ﻫﺪف ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﺪ.  در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺳﻌﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﺑﻪ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳـﺖﻫـﺎ ﺑـﺎ ﺗﻜﻨﻴﻚﻫـﺎی ﭘـﺮوازی ﻣﻨﺎﺳـﺐ در ﺷـﺮاﻳﻂ     ﺑﺤﺮان و ﻧﺒﺮدﻫﺎی ﻧﺎﻫﻤﺘﺮاز و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﻮع و ﻣﻘﺪار ﻣﻬﻤﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻤﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﻳﻚ ﭘﻬﭙﺎد ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﻮد