دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش جمهوری اسلامی ایران علوم و فنون نظامی 2008-191X 21 73 2025 11 22 Investigating the effect of the Stringency of Military Agreements on the Expropriation of Military under different levels Instability of the Political System. بررسی تاثیر سخت‌گیری پیمان‌های‌ نظامی بر سلب مالکیت نظامی تحت سطوح مختلف بی‌ثباتی سیاسی. 107 131 732805 10.22034/qjmst.2025.2046581.2131 FA مصطفی حیدری هراتمه دانشیار گروه اقتصاد ، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران. 0000-0001-9724-2644 Journal Article 2024 11 23 Objective:The aim of investigating the interactions between the Stringency of military agreements, the instability of the political system, and the structure of military ownership.<br>Methodology:The current research is in the category of descriptive-correlational research from the perspective of practical purpose and from the perspective of method and nature.The data related to the military interactions of the agreements formed between the countries and defense military forces with an average of three foreign defense military activities were selected and collected and analyzed using paired logistic regression.<br>Findings:The instability of the political system and the strength of the military pacts in a non-interactive way did not have a significant impact on the structure of military ownership, but in the interactive mode, with the increase of the instability of the political system, the military pacts reverse the priorities of the military forces to choose the interactions of the majority instead of the minority. At higher levels of instability of the political system, the more decisive Stringency of military agreements increases the possibility of increasing the choice of military forces from the structure of military ownership.<br>Conclusion:The more precise the content of military treaties, the more effective they can be in preventing adverse actions andgovernment influence, as a result of political instability in a host country.While the existence of military agreements can lead to compliance by clarifying obligations, government participation, and strengthening the implementation of agreements the greater legal strengthof military agreements determines the credibility ofthe commitment to protect the property rights of military activists. هدف: تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر سخت‌گیری/استحکام و سخت‌گیری پیمان‌های‌ نظامی در سلب مالکیت نظامی تحت سطوح مختلف بی‌ثباتی سیاسی در نظر گرفته شد.<br>روش پژوهش: پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی و از نظر روش و ماهیت درزمره پژوهش‌‌های توصیفی-همبستگی قرار دارد. داده‌های مربوط به همکاری‌های نظامی پیمان‌های شکل گرفته بین کشورها و نیروهای نظامی دارای متوسط سه فعالیت نظامی خارجی، انتخاب و جمع‌آوری گردید وبا استفاده ازرگرسیون لجستیک زوجی مورد تحلیل قرار گرفت.<br>یافته‌ها: بی‌ثباتی سیاسی و سخت‌گیری/استحکام قانونی ‌‌پیمان‌های‌ نظامی به صورت غیرتعاملی تاثیر معنی‌داری بر سلب مالکیت نظامی نداشته اما در حالت تعاملی با افزایش بی‌ثباتی سیاسی، پیمان‌های‌ نظامی اقدام به معکوس کردن اولویت‌های نیروی‌های نظامی جهت انتخاب همکاری‌های اکثریت به جای اقلیت می‌نماید. در سطوح بالاتر بی‌ثباتی سیاسی، سخت‌گیری/استحکام قانونی قاطع‌تر پیمان‌های‌ نظامی، احتمال افزایش انتخاب نیروی‌های نظامی از سلب مالکیت نظامی را افزایش می‌دهد.<br>نتیجه‌گیری: محتوای پیمان‌های‌ نظامی هرچه دقیق‌تر باشد، می‌تواند در جلوگیری از اقدامات نامطلوب و نفوذ دولت‌ها، در نتیجه بی‌ثباتی سیاسی در یک کشور میزبان، موثرتر باشد. در حالی که وجود پیمان‌های‌ نظامی می‌تواند با شفاف‌سازی تعهدات، مشارکت دولت و تقویت اجرای پیمان‌ها، موجب انطباق شود، سخت‌گیری/استحکام قانونی بیشتر ‌‌پیمان‌های‌ نظامی، قدرت اعتبار را در تعهد به حمایت از حقوق مالکیت فعالان نظامی تعیین می‌کند. https://www.qjmst.ir/article_732805_a1ff08ed34c605dbd4ab52e06f8478ec.pdf